I  KOMUNIA W NASZEJ PARAFII  

 -  w ostatnią niedzielę maja  tj. 30.05.2021 r. - godz. 11:00

                 tarsycjusz

 

Rozbudzenie i wzmocnienie życia religijnego w dużej mierze zależy od dobrego        przygotowania dziecka do pierwszej Spowiedzi i Komunii Świętej.


Stanowi ono najlepsze przygotowanie religijne dziecka na całe 
życie.  W przygotowaniu tym ukazujemy wewnętrzne powiązania pomiędzy sakramentem chrztu, pokuty i Eucharystii.

Za odpowiedni wiek do przyjęcia dziecka do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej uważa się wiek, który określa Kodeks Prawa Kanonicznego jako wiek używania rozumu (zob. kan. 913 § 1). Od tego momentu obowiązuje przykazanie, dotyczące pokuty i Komunii Świętej. Uwzględniając tradycję i praktykę katechetyczną, dzieci na ogół przystępują do Pierwszej Komunii Świętej w trzeciej klasie szkoły podstawowej.

Zgodnie z praktyką wczesnej Komunii Świętej, zalecanej przez papieża Piusa X, zezwala się na dopuszczenie do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej dzieci klas zerowych i pierwszych. Warunki dopuszczenia są następujące:

- prośba rodziców i zapewnienie o pogłębianiu religijnego wychowania dziecka;

-  rozpoznanie ze strony katechetów i duszpasterza, czy dziecko jest wystarczająco rozwinięte umysłowo i posiada wymaganą wiedzę religijną.

-  Zapewnienie udzielone przez rodziców obejmuje uczestnictwo dziecka w systematycznej katechezie klasy drugiej.

Do wczesnej Komunii Świętej można dopuścić dziecko będące w niebezpieczeństwie śmierci.

  1. Dostrzega się dużą trudność w podjęciu decyzji o dopuszczeniu dziecka do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej, które wzrasta w rodzinie obojętnej religijnie i nie uczęszcza systematycznie na katechizację. W takich okolicznościach należy nawiązać kontakt z rodzicami.
  2. Należy prowadzić katechizację przygotowującą do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej w szkołach specjalnych i zakładach dla dzieci specjalnej troski. Wobec takich dzieci należy zastosować minimalne kryteria dopuszczające do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej. Należy uwzględnić również opinię katechety szkolnego oraz w miarę możności opinię specjalistów w zakresie nauczania w szkołach specjalnych.
  3. Zdarzają się przypadki, że dzieci uczęszczające na katechizację, przygotowującą do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej, są nie ochrzczone. Dlatego katecheci już w pierwszych miesiącach katechizacji powinni zażądać od rodziców dzieci metryki chrztu świętego. Dla dzieci nie ochrzczonych należy zorganizować dodatkowe przygotowanie do przyjęcia sakramentu chrztu świętego (zob. Obrzędy wtajemniczenia dzieci, które osiągnęły wiek katechizacyjny w: Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych).
  4. Przygotowanie do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej według programu przyjętego przez diecezję, obejmuje trzy lata katechizacji.
    - pierwsze dwa lata (dzieci z klas zerowych i pierwszych) stanowią dalsze przygotowanie do życia sakramentalnego;
    - trzeci rok katechizacji (dzieci klas drugich) jest zasadniczym i bezpośrednim przygotowaniem do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej.
  5. Odpowiedzialnym za przygotowanie dzieci do Pierwszej Komunii Świętej jest proboszcz parafii, na terenie której mieszka dziecko. Współodpowiedzialnymi za przygotowanie dzieci do Pierwszej Komunii Świętej są inni księża pracujący w parafii oraz katecheci zakonni i świeccy.

Przygotowanie do Pierwszej Komunii Świętej winno odbyć się w parafii zamieszkania dziecka. 

Proboszcz parafii powinien uzmysłowić rodzicom dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej sens i znaczenie parafii, w której ma odbyć się to ważne wydarzenie. W myśl synodalnej „Instrukcji o katechizacji" w punkcie 9a czytamy „dziecko przystępuje do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej (...) we własnej parafii;

  1. Określenie parafii bezpośredniego przygotowania i przystąpienia dziecka do Pierwszej Komunii Świętej należy rozstrzygnąć we wrześniu, poprzedzającym roczne spotkania formacyjno-organizacyjne.
  2. Proboszcz na pierwszym spotkaniu organizacyjnym, rozpoczynającym bezpośrednie przygotowanie do Pierwszej Komunii Świętej, powinien poinformować rodziców o formie przygotowania oraz określić kryteria i warunki, jakie winny spełnić dzieci przygotowujące się do przyjęcia Komunii Świętej.
  3. Proboszcz po zasięgnięciu opinii od katechetów podejmuje decyzję o dopuszczeniu dziecka do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej na podstawie:
  4. systematycznej, całorocznej katechizacji szkolnej;
  5. systematycznej, comiesięcznej katechizacji parafialnej;
  6. uczestnictwa w niedzielnej Mszy Świętej i nabożeństwach szkolnych i parafialnych;
  7. uczestnictwa w rekolekcjach sw. adewntowych i wielkanocnych. 


W wyjątkowych wypadkach, z uzasadnionych przyczyn, należy przeprowadzić egzamin. 

Dziecko nie uczęszczające na katechizację i mszę św. niedzielną, nie może być dopuszczone do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej.

  1. W przygotowaniu do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej dzieci należy uwzględnić także ich rodziców. Zachęca się rodziców (tam, gdzie to jest tylko możliwe) do brania udziału w katechizacji dzieci. Organizuje się, poza powszechnie praktykowanymi wywiadówkami, dodatkowe spotkania dla rodziców i ich dzieci w celu wytworzenia właściwej atmosfery religijnej.
  2. Ważnym czynnikiem w kontaktach z rodzicami, zwłaszcza dziecka religijnie zaniedbanego, powinny być odwiedziny katechety w domu, w celu zapoznania się z sytuacją dziecka i w miarę możliwości udzielenia pomocy.
  3. Przygotowanie do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej odbywa się w czasie systematycznej katechizacji szkolnej według określonego programu nauki religii zatwierdzonego przez Konferencję Episkopatu Polski.
  4. Przygotowanie do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej odbywa się w czasie systematycznej katechizacji parafialnej według programu zatwierdzonego przez Biskupa Włocławskiego . 

    Dla dzieci uczęszczających do klas trzecich i ich rodziców należy zorganizować cykl nabożeństw, związanych z poświęceniem i wręczeniem pamiątek pierwszokomunijnych:
  • wrzesień - nabożeństwo rozpoczynające przygotowanie;
  • październik - nabożeństwo różańcowe; poświęcenie różańców;
  • listopad - nabożeństwo za zmarłych;
  • grudzień - udział w rekolekcjach adwentowych; poświęcenie medalików;
  • luty - Msza Święta z poświęceniem świec;
  • marzec - udział w rekolekcjach wielkopostnych; poświęcenie książeczek do modlitwy;
  • kwiecień - nabożeństwo przygotowujące do pierwszej spowiedzi świętej; rachunek sumienia.
  1. Przed samą uroczystością należy organizować w kościele spotkania dla dzieci i ich rodziców, poświęcone sprawom praktycznym. Celem spotkań jest zaznajomienie z przebiegiem i porządkiem uroczystości
    1. W przygotowaniu dzieci do pierwszej spowiedzi świętej należy zwrócić uwagę na kształtowanie postawy pokuty i nawrócenia.
    2. Pierwsza spowiedź dziecka powinna stać się dla niego zachętą i bodźcem do głębszego życia religijnego. Kapłani winni z wielką delikatnością i dobrocią podejść do dziecka, aby umożliwić mu religijne przeżycie tego sakramentu. Zaleca się, aby spowiedź ta odbywała się w ramach nabożeństwa pokutnego (zob. Obrzędy pokuty). Gdy jest duża grupa dzieci, należy wyznaczyć godziny spowiedzi dla poszczególnych mniejszych grup.
    3. Dzień Pierwszej Komunii Świętej należy urządzać uroczyście (bez przedłużania nabożeństwa, ale i bez pośpiechu), aby dzieci i ich rodziny przeżyły ten moment z głęboką wiarą i zapamiętały na całe życie.
    4. Uroczystość Pierwszej Komunii Świętej winna odbyć się w niedzielę lub w święto, w godzinach rannych.
    5. Należy starannie przygotować liturgię Mszy Świętej. Przebieg Mszy Świętej z udziałem dzieci przystępujących do Pierwszej Komunii Świętej winien być następujący:
  2. powitanie dzieci i ich rodziców zgromadzonych przed kościołem;
  3. pokropienie wodą święconą;
  4. błogosławieństwo rodziców;
  5. procesjonalne wejście do świątyni;
  6. rozpoczęcie Mszy Świętej hymnem Chwała na wysokości Bogu;
  7. dostosowane czytania (wykonują rodzice);
  8. modlitwa wiernych i procesja z darami, z zaangażowaniem dzieci, rodziców, katechetów i wychowawców;
  9. dziękczynienie po Komunii Świętej, w formie responsoryjnej modlitwy. We Mszy Świętej należy uwzględnić tradycyjne pieśni eucharystyczne.
  10. Racje duszpasterskie przemawiają za tym, aby grupy dzieci nie były liczne,
  11. Zaleca się założenie przez dzieci ujednoliconego stroju komunijnego (najlepiej alby).
  12. Usilnie zaleca się, aby domowe zgromadzenia rodzinne z racji Pierwszej Komunii Świętej miały charakter religijny.
  13. Zachęca się dzieci i rodziców do uczestnictwa w nabożeństwach tzw. Białego tygodnia. Należy uczulić rodziców, że ich częsta spowiedź i Komunia Święta jest dla dziecka skutecznym przykładem życia sakramentalnego.
  14. W kancelarii parafialnej powinna znajdować się księga, w której zapisuje się imiona i nazwiska przystępujących dzieci do Pierwszej Komunii Świętej.
  15. Przygotowania dzieci do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej nie należy zlecać początkującym katechetom. 

Wymagane dokumenty do przyjęcia Pierwszej Komunii św.:

dekoracja , pierwsza komunia, dobry pasterz, psalm, boże ciało - Dekoracja  kościoła, banery religijne, plakaty religijne, obrazy, obrazki, zakładki,  chusty, 

Wymagane dokumenty do przyjęcia Pierwszej Komunii św.:


- akt chrztu świętego

Przygotowanie do Pierwszej Komunii św. odbywa się w parafii miejsca zamieszkania. W wyjątkowych sytuacjach może odbyć się w innej parafii po otrzymaniu pisemnej zgody swojego ks. proboszcza.

Zarządzenie dotyczące Pierwszej i Rocznicowej Komunii Świętej

W związku z wprowadzeniem nowej Podstawy Programowej Katechezy Kościoła katolickiego w Polsce niniejszym zarządzam, że od roku 2012/1013 do Pierwszej Komunii Świętej będą przystępowały dzieci z trzeciej klasy szkoły podstawowej.

Dziecko powinno przystępować do tego sakramentu w parafii zamieszkania rodziców. 
Aby dziecko mogło być dopuszczone do Pierwszej Komunii Świętej, powinno być odpowiednio przygotowane.

Przygotowanie do Pierwszej Komunii Świętej obejmuje uczestnictwo dzieci w nauce religii od przedszkola do klasy trzeciej szkoły podstawowej oraz systematyczne uczestnictwo dzieci i ich rodziców w katechezie parafialnej w parafii zamieszkania rodziców.

Stan przygotowania dziecka, zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego (kan. 914), ocenia proboszcz i decyduje o jego dopuszczeniu.

Natomiast Komunię Rocznicową dzieci przeżywają w klasie czwartej szkoły podstawowej. 
Ksiądz proboszcz powinien dołożyć wysiłku, aby dzieci wraz ze swymi rodzinami coraz intensywniej uczestniczyły w liturgii Kościoła.


+Wiesław Mering, Biskup Włocławski

Ks. Artur Niemira, Kanclerz Kurii
Włocławek, dnia 28 lutego 2012 r. (L.dz.367/2

MSZA ŚWIĘTA

Zalecenia duszpasterskie Episkopatu Polski w związku z durektorium o mszach świętych z udziałem dzieci (1977)


Biskupi polscy, zebrani na 155 Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie, wydali zalecenia duszpasterskie nawiązujące do dyrektorium ogłoszonego przez Kongregację Kultu Bożego. Biskupi pragnęli podkreślić szczególnie te wskazania dyrektorium, które u nas są najbardziej aktualne i które powinny być zrealizowane najpierw. 

Kongregacja Kultu Bożego ogłosiła w dniu 1 listopada 1973 r. Dyrektorium o Mszach świętych z udziałem dzieci. Biskupi polscy, przyjmując z wdzięcznością ten dokument, pragną gorąco, aby zapoznanie się z nim przez duchowieństwo i wiernych oraz wprowadzenie w życie zawartych w nim wskazań przyczyniło się skutecznie do odnowy i pogłębienia udziału dzieci we Mszach świętych. 
Dyrektorium nacechowane jest wielką troską o świadome, czynne i owocne uczestnictwo dzieci we Mszy świętej. Uważne wczytanie się weń pozwala dostrzec, że jego zasadniczym celem nie jest tworzenie jakiejś odrębnej liturgii, lecz tylko wprowadzenie pewnych modyfikacji, koniecznych dla owocnego uczestnictwa dzieci, przy zachowaniu zasadniczej identyczności obrzędów Mszy świętej dla dorosłych i dla dzieci. Dokument przestrzega ponadto przed czysto dydaktycznym traktowaniem liturgii, przed tym, by udział dzieci we Mszy świętej nie zmienił się przez nadmiar komentarza w formę katechezy.
Dyrektorium, mając na uwadze zróżnicowanie warunków, zwyczajów i potrzeb w poszczególnych krajach poleca, aby krajowe Konferencje Biskupów, zachowując podstawowe jego wskazania, dokonały pewnych adaptacji, koniecznych na ich terenie. Zgodnie z tym zaleceniem biskupi polscy pragną podkreślić szczególnie te wskazania dyrektorium, które w naszych parafiach i kościołach są najbardziej aktualne i które powinny być zrealizowane na pierwszym miejscu. Poleca się więc wszystkim, a zwłaszcza duszpasterzom, jako najbardziej pilne zadania, następujące sprawy:


1. Zwiększenie troski o przygotowanie dzieci do uczestnictwa we Mszy świętej

Wprowadzenie w liturgię Mszy świętej winno się odbywać w ścisłej łączności z całokształtem wychowania, wdrażania do obowiązków ogólnoludzkich i chrześcijańskich. Szczególnie ważną rolę ma tu do spełnienia katecheza, na której dzieci przez poznawanie i rozważanie słowa Bożego wprowadzane są w liturgię słowa.
W czasie katechezy dzieci mają okazję do zapoznania się z tekstami Mszy świętej i modlenia się nimi. Katecheza jest także dobrym wprowadzeniem w liturgię eucharystyczną. Na katechezie bowiem kształtowane są postawy umożliwiające dobry udział w Eucharystii: postawa słuchania słowa Bożego z wiarą i postanowieniem realizowania go w życiu, podziwu dla dzieł Bożych, uwielbienia, wdzięczności, bezinteresowności, postawa ofiary to jest ofiarowania siebie wraz z Chrystusem Ojcu, która wyraża się w wiernym wykonywaniu codziennych obowiązków (w domu, szkole itp.), cierpliwe znoszenie różnych przeciwności, służba innym itp. Dlatego też katecheci winni stale udoskonalać katechezy o Mszy świętej, traktując je jako niezwykle ważne etapy inicjacji chrześcijańskiej, i zabiegać o coraz lepsze związanie katechizacji z liturgią.

2. Szczególna troska o obecność dzieci na niedzielnej i świątecznej Mszy świętej     oraz o ich aktywne uczestnictwo


W niedziele i święta w miarę możności w każdej parafii należy odprawiać specjalną Mszę dla dzieci, a jeżeli to nie jest możliwe, należy odprawiać Mszę świętą z homilią dla dzieci.

Nie należy jednak domagać się od dzieci uczestnictwa wyłącznie w tej Mszy świętej, zwłaszcza gdy mają zwyczaj przychodzić do kościoła wspólnie z rodzicami na inną Mszę świętą. Gdzie warunki na to pozwalają, można odprawić osobno liturgię słowa dla dzieci. Zaleca się, by przewodniczący liturgii słowa dla dzieci koncelebrował Eucharystię z przewodniczącym liturgii słowa dla dorosłych.


3. Msza święta dla dzieci w dni powszednie

Zachęca się do sprawowania liturgii Mszy świętej w dni powszednie dla mniejszych grup wszelkiego rodzaju, na przykład dla dzieci przedszkolnych, dla poszczególnych klas, dla klas razem z rodzicami, dla ministrantów, scholi itp. Częsty udział w liturgii Mszy świętej przyczynia się bardzo do pogłębienia formacji religijnej, zwłaszcza do kształtowania pewnej elity, która będzie promieniować na otoczenie.


4. Szczególna troska duszpasterzy i katechetów o dobre przygotowanie dzieci 

do pierwszej spowiedzi i I Komunii świętej

Należy pamiętać, że właśnie w okresie przygotowania do pierwszej Komunii świętej powinno dokonać się zasadniczo wprowadzenie dzieci w świadome, czynne i pełne uczestnictwo we Mszy świętej. W związku z tym należy w tym okresie pogłębiać i uaktywnić uczestnictwo tych dzieci we Mszy świętej, a także dążyć do tego, by uczestniczyły one we Mszy świętej także wspólnie ze swymi rodzicami.
Rodziców tych dzieci należałoby zapraszać na katechezy o Mszy świętej czy na specjalne prelekcje, aby mogli jak najbardziej świadomie pomagać dzieciom własną postawą w dobrym uczestnictwie w liturgii. Zasadniczym celem katechizacji w okresie przygotowania do pierwszej Komunii świętej winno być kształtowanie u dzieci i ich rodziców postaw eucharystycznych.

5. Organizowanie nabożeństwa słowa Bożego zwłaszcza w okresie Adwentu i Wielkiego Postu

Nabożeństwa takie uczą szacunku wobec słowa Bożego, są bowiem spotkaniem z Chrystusem, który poucza, oświeca i wzywa do świętego życia. W ten sposób stanowią one dobre przygotowanie do właściwego przeżywania liturgii słowa we Mszy świętej . Nabożeństwa takie należy urządzać zwłaszcza w czasie rekolekcji czy dni skupienia, jako przygotowanie do przeżycia przez dzieci sakramentu pokuty.

6. Podtrzymywanie zwyczajów związanych z rokiem liturgicznym

Zwyczaje takie angażując dzieci emocjonalnie przyczyniają się bardzo do ożywienia i utrwalenia przeżyć religijnych związanych z głównymi uroczystościami liturgicznymi. Należałoby podtrzymywać zarówno zwyczaje ściśle liturgiczne, jak i związane z pobożnością pozaliturgiczną na przykład roraty, pasterka, opłatek, nabożeństwo przy żłóbku, Droga Krzyżowa, adoracja krzyża, rezurekcja, nabożeństwo majowe, odpusty parafialne itd. Trzeba przy tym wyjaśniać religijny i teologiczny sens różnych praktyk i zwyczajów, aby dzieci traktowały i przeżywały je w sposób właściwy.


7. Rola chrześcijańskiej rodziny w wychowaniu dzieci do ochoczego i owocnego udziału 

we Mszy świętej

Duszpasterze powinni włączyć rodziców i całe rodziny do wychowania dzieci do udziału we Mszy świętej. W tym celu szczególnie przydatne jest organizowanie specjalnych konferencji dla rodziców i wychowawców. Trzeba podkreślać wartość wspólnej modlitwy w rodzinie i usilnie do nich zachęcać, pouczać, jak rodzice mają wprowadzać swoje dziecko od najmłodszych lat w życie modlitwy i postawę ofiarną. Należy bardzo popierać zwyczaj przystępowania całej rodziny do Komunii świętej w dniu pierwszej Komunii świętej dziecka czy też w dniach szczególnie ważnych dla innych członków rodziny (np. imieniny czy urodziny).

8. Wychowanie dzieci do udziału we Mszy świętej dla dorosłych

Należy pamiętać o celu adaptacji obrzędów do potrzeb dzieci, o tym, że dzieci powinny nauczyć się uczestniczenia we Mszy świętej odprawianej z udziałem dorosłych. Dlatego nie można tworzyć obrzędów zupełnie odmiennych od zwykłych obrzędów Mszy świętej z ludem, adaptacje zaś trzeba ograniczać do rzeczy prawdziwie koniecznych.


9. Stosowanie adaptacji

W stosowaniu adaptacji obowiązują następujące zasady: 
a) Wprowadzenia i zachęty celebransa, na które pozwala dyrektorium, mają być krótkie i dobrze przygotowane pod względem teologicznym. 
b) Jeżeli chodzi o możliwość zmniejszania liczby wstępnych elementów obrzędowych Mszy świętej (dyrektorium nr 40), to na razie nie należy wprowadzać zmian. Konferencja Episkopatu zleciła odpowiednim komisjom opracowanie wzorów i instrukcji. 
c) Zgodnie z dyrektorium wolno zmniejszać liczbę czytań nawet do jednego (Ewangelia) i odmawiać Skład Apostolski. 
d) Przystosowując treść modlitw mszalnych (kolekta, modlitwa nad darami, modlitwa po Komunii) do potrzeb dzieci, należy przygotować je na piśmie. 
e) Dzieci należy uczyć tradycyjnych pieśni kościelnych. Nowe pieśni wolno wprowadzać, jeżeli ich słowa i melodia są zatwierdzone wyraźnie o użytku liturgicznego przez Konferencję Episkopatu (dla całej Polski) albo przez miejscowego ordynariusza. 
f) Oprócz organów wolno używać także innych instrumentów, byleby ich zestaw był zgodny z naszą tradycją w tym względzie. W naszych warunkach nie wolno stosować muzyki mechanicznie odtwarzanej. 
g) Obrazy wykonywane przez dzieci, o których mowa w dyrektorium nr 36, można umieszczać w gablotach w przedsionku kościoła. 
Biskupi polscy, polecając wszystkim duszpasterzom powyższe zadania do przemyślenia i wykonania w naszym kraju, są przekonani, że jednolitość działania duszpasterskiego, katechetycznego i liturgicznego we wszystkich naszych parafiach przyczyni się skutecznie do gruntownej formacji chrześcijańskiej dzieci, zwłaszcza do ich wprowadzenia w pełny i owocny udział we Mszy świętej.

Warszawa, 155 Konferencja Episkopatu Polski

+ Stefan Kardynał Wyszyński
Prymas Polski 
 Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

+ Bp Stanisław Jakiel 
Przewodniczący Komisji Episkopatu
 do Spraw Liturgi

Rodzicom i dzieciom życzymy dobrego i owocnego przygotowania do tego wielkiego wydarzenia, które pozwoli dzieciom w pełni uczestniczyć we Mszy św.

 OPŁATEK NA TORT Komunia Święta / Pierwsza Komunia - 7922776639 - oficjalne  archiwum AllegroKatechizm - pytania

O PANU BOGU

1.   Kto to jest Pan Bóg?

-  Pan Bóg jest to Duch najdoskonalszy, Stworzyciel nieba i ziemi i Ojciec nasz najlepszy.

2.  Dlaczego Pana Boga nazywamy Duchem?

-  Pana Boga nazywamy Duchem, bo nie ma ciała.

3.  Jak nazywamy Boga w trzech Osobach?

-  Boga w trzech Osobach nazywamy Trójcą Przenajświętszą.

4.  Czy Pan Bóg zawsze był i zawsze będzie?

-  Pan Bóg był zawsze, jest i będzie zawsze, i dlatego Pana Boga nazywamy wiecznym.

5.  Gdzie jest Pan Bóg?

-  Pan Bóg jest w niebie, na ziemi i na każdym miejscu.

6.  Dlaczego Pana Boga nazywamy wszechwiedzącym?

-  Bo Pan Bóg wszystko wie i zna nawet nasze myśli i chęci.

7.  Dlaczego Pana Boga nazywamy Stworzycielem?

-  Pana Boga nazywamy Stworzycielem, bo uczynił wszystkie rzeczy z niczego.

8.  Dlaczego Pana Boga nazywamy Ojcem najlepszym?

-  Pana Boga nazywamy Ojcem najlepszym, bo kocha wszystkich ludzi jako swoje dzieci i troszczy się o wszystkie stworzenia swoje.

9.  Dlaczego Pana Boga nazywamy sprawiedliwym?

-   Bo Pan Bóg za dobre nagradza, a za złe karze.
10. Dlaczego Pana Boga nazywamy miłosiernym?

-   Bo Pan Bóg chętnie przebacza, gdy żałujemy za grzechy.

Czytaj więcej: PYTANIA KATECHIZMOWE

Więcej artykułów…

  1. I Komunia Święta i wychowanie