WSTĘP

  1. Wydane dnia 15 września 1962 r. "Dyrektorium Episkopatu w związku z Instrukcją Świętej Kongregacji Obrzędów o muzyce kościelnej i Liturgii", jako dokument przedsoborowy, wymagało przepracowania w duchu soborowej Konstytucji o świętej Liturgii (KL) oraz posoborowych dokumentów Stolicy Apostolskiej, mianowicie: Instrukcji "Musicam sacram" z 1967 r. (MS) oraz "Wprowadzenia Ogólnego do Mszału Rzymskiego z 1975 r. (OWMR). Pracę tę wykonała Podkomisja Komisji Liturgicznej Episkopatu Polski do spraw Muzyki Kościelnej, zestawiając w niniejszej Instrukcji najważniejsze zasady dotyczące muzyki liturgicznej. Główną podstawą opracowania norm zawartych w Instrukcji stanowią wspomniane dokumenty Stolicy Apostolskiej obowiązujące w całym Kościele. Uwzględnione jednak zostały także zwyczaje i tradycje polskie zatwierdzone przez Stolicę Apostolską.
  2. Instrukcja ma charakter normatywny i ogólny, zajmując się jedynie tymi problemami szczegółowymi, które stały się obecnie aktualne. Inne przypadki należy rozpatrywać, uwzględniając normy ogólne. Sprawy trudniejsze należy przedkładać do rozstrzygnięcia Diecezjalnej Komisji Muzyki Kościelnej względnie Podkomisji do spraw Muzyki Kościelnej przy Komisji Episkopatu do spraw Liturgii.

NORMY OGÓLNE

  1. Muzyką liturgiczną nazywamy tę muzykę, która może być używana przy sprawowaniu kultu Bożego. Zgodnie z treścią Instrukcji "Musicam sacram" powinna się ona odznaczać charakterem sakralnym oraz doskonałością formy (MS 4a). Celem muzyki liturgicznej jest "chwała Boża i uświęcenie wiernych" (KL 112), tak wykonawców jak i pozostałych uczestników liturgii. Do muzyki liturgicznej zaliczamy: śpiew jednogłosowy (chorał gregoriański i śpiew ludowy), śpiew wielogłosowy (polifonia dawna i nowa) oraz muzykę instrumentalną (MS 4b).
  2. Muzyka, a zwłaszcza śpiew, jest nie tylko ozdobą uroczystej liturgii, ale jest jej integralną częścią. Dlatego należy pilnie zabiegać o to, by czynności liturgiczne w miarę możności były odprawiane ze śpiewem, uwzględniając równocześnie podział funkcji między różne osoby (MS 5). Śpiew bowiem sprzyja zjednoczeniu zgromadzonych i otwiera ich dusze na tajemnice roku liturgicznego (OWMR 25). Dlatego też, jeżeli nie zachodzi uzasadniona przeszkoda, części przeznaczone do śpiewu w założeniu, powinny być rzeczywiście śpiewane z uwzględnieniem rodzaju formy, których domaga się ich charakter (MS 6).
  3. Każda czynność liturgiczna powinna być uprzednio starannie przygotowana pod względem duszpasterskim i muzycznym (MS 5). Odpowiedzialnym za to jest przede wszystkim duszpasterz kościoła oraz jego współpracownicy, a zwłaszcza organista, kantor oraz prowadzący zespoły śpiewacze.
  4. Do uroczystości z trudniejszymi melodiami należy wybierać osoby bieglejsze w śpiewie, a nie kierować się jedynie względem na ich godność i urząd (MS 8).
  5. Przy wyborze repertuaru muzycznego należy uwzględnić możliwość wykonawców. Lepiej jest bowiem wykonać dobrze jakiś utwór prosty, niż wykonać źle rzeczy trudniejsze.
  6. Repertuar utworów, czy to śpiewanych, czy wykonywanych na instrumentach, musi zgadzać się z mysią przewodnią dnia liturgicznego lub przynajmniej zgadzać się z okresem liturgicznym, jak również odpowiadać treściowo danej czynności liturgicznej (MS 32).
  7. Ponieważ liturgia jest dziełem całego ludu Bożego, dlatego podczas jej sprawowania należy mieć na względzie dobro duchowe wszystkich zgromadzonych bardziej niż poszczególnych jednostek (OWMR 313). Ten wzgląd należy mieć zawsze na uwadze przy włączaniu do liturgii odpowiednich śpiewów.
  8. Wszystkie śpiewy przeznaczone do użytku liturgicznego mają mieć aprobatę Konferencji Episkopatu Polski, albo przynajmniej Władzy diecezjalnej. Ni& wolno w liturgii wykonywać utworu o charakterze świeckim.

LITURGIA MSZY ŚWIĘTEJ

  1. Przy sprawowaniu Eucharystii z udziałem wiernych, zwłaszcza w niedzielę i święto, należy - o ile to możliwe - nawet kilka razy w tym samym. dniu odprawiać Mszę św. ze śpiewem (MS 27), W związku z tym tak należy ułożyć godziny sprawowania liturgii, aby w każdej Mszy św. był czas na wykonanie śpiewów. "Nie jest jednak rzeczą konieczną zawsze śpiewać wszystkie teksty przeznaczone w zasadzie do śpiewania" (OWMR 19). "Dobierając części, które mają być rzeczywiście śpiewane, pierwszeństwo należy przyznać tym, które śpiewa kapłan i asystujący, a lud na nie odpowiada, oraz wykonywanym wspólnie przez kapłana i lud" (OWMR 19, MS 7; 16).
  2. Zamiast przepisanych w Graduale Romanum śpiewów procesyjnych na Wejście, Przygotowanie darów i Komunię św. można stosować pieśni zatwierdzone przez Konferencję Episkopatu Polski, zawarte w "Śpiewniku Mszalnym" lub w innych Śpiewnikach mających aprobatę Władz Diecezjalnych, zgodnie z postanowieniem Instrukcji "Musicam sacram" (MS 32).
  3. Śpiewu stałych części Mszy św. a także psalmu responsoryjnego i śpiewu przed Ewangelią, które stanowią integralną część liturgii słowa (OWMR 36) nie wolno zastępować pieśniami nawet mającymi "imprimatur" władzy kościelnej.
  4. Ponieważ Modlitwa Eucharystyczna stanowi kulminacyjny moment Mszy św., dlatego nie wolno podczas niej wykonywać jakiejkolwiek muzyki (OWMR 54). Jedynie celebrans może wykonywać śpiewem niektóre części samej Modlitwy Eucharystycznej (prefacja, słowa konsekracji i inne).
  5. Zabrania się wykonywania w ramach liturgii piosenek religijnych, których tekst często nie jest w ogóle religijny, a muzyka z reguły posiada charakter świecki.
  6. We wszystkich kościołach w Polsce należy wprowadzać śpiewy zalecone przez Konferencję Episkopatu Polski, np. "Mszę Pielgrzymów". Przyczyni się to bowiem do czynniejszego udziału wiernych w uroczystościach ogólnopolskich lub międzydiecezjalnych.
  7. Ponieważ "Śpiew gregoriański" Kościół uznaje za własny śpiew liturgii rzymskiej, dlatego w czynnościach liturgicznych powinien on zajmować pierwsze miejsce wśród innych równorzędnych rodzajów śpiewu (KL 116). Zgodnie z zaleceniem Konstytucji o liturgii wierni powinni umieć śpiewać po łacinie niektóre części Mszy św. ze względu na celebrację w tym języku w grupach międzynarodowych (KL 54). Zestaw takich śpiewów zawiera wydany w Rzymie z okazji Roku Świętego, śpiewnik "Jubilate Deo".
  8. Podczas liturgii Mszy św. zaleca się wykonywanie polifonii dawnej i nowszej w języku łacińskim i polskim, tak jednak, by nie wyłączać wiernych całkowicie z udziału w śpiewie. Muzykę wielogłosową, szczególnie dawnych mistrzów, Kościół zawsze uważał za nieoceniony skarbiec i dobro kultury.
  9. Na organach i innych instrumentach wolno akompaniować do śpiewu przez cały rok liturgiczny. Wyłączone są od tego jedynie śpiewy solowe celebransa i diakona, np. prefacja, Ewangelia itp. Natomiast solowa gra na instrumentach zabroniona jest od zakończenia śpiewu hymnu,,Chwała na wysokości Bogu" we Mszy Wieczerzy Pańskiej do rozpoczęcia tego hymnu we Mszy Wigilii Wielkanocnej.
  10. Podczas liturgii nie wolno wykonywać muzyki mającej charakter wyraźnie świecki, np. jazzu, big-beatu itp. Muzyka ta nie jest zgodna z duchem i powagą liturgii, nie sprzyja jej refleksyjnemu przeżywaniu, a ponadto często wyłącza całe zgromadzenie wiernych od udziału w śpiewie. Poza liturgią można urządzać specjalne nabożeństwa gromadzące młodych ludzi uprawiających ten rodzaj muzyki. Duszpasterze mają obowiązek tak kierować tymi nabożeństwami, by miały one charakter religijny i by zawsze płynęło z nich dobro duchowe dla uczestników.

LITURGIA GODZIN

  1. Zgodnie ze wskazaniem Konstytucji o liturgii zaleca się usilnie tym, którzy odprawiają brewiarz w chórze lub wspólnie, by go śpiewali (MS 37). Śpiewane powinny być w niedziele i święta ważniejsze godziny, zwłaszcza jutrznia (Laudes matutinae) i nieszpory. Zalecenie to dotyczy przede wszystkim domów zakonnych i seminariów duchownych.
  2. Należy utrzymywać, a gdzie zaniechano, przywrócić zwyczaj śpiewania nieszporów parafialnych w niedziele i święta, chyba, że w poszczególnych okresach urządza się w ich miejsce inne nabożeństwa, np. Gorzkie Żale. Nieszpory powinny być odprawiane według nowego porządku przepisanego w Liturgii Godzin. Części śpiewane można wykonywać według melodii miejscowych.

SAKRAMENTY, SAKRAMENTALIA I NABOŻEŃSTWA

  1. Sakramenty i sakramentalia mające szczególne znaczenie w życiu całej wspólnoty parafialnej, np. chrzest, bierzmowanie, święcenia kapłańskie, małżeństwo, konsekracja kościoła lub ołtarza, pogrzeb itd., o ile to możliwe, powinny być sprawowane ze śpiewem (MS 43). Śpiewy znajdują się w odpowiednich księgach liturgicznych.
  2. "Należy pilnie wystrzegać się, by pod pozorem podnoszenia okazałości nie wprowadzać do obrzędów czegoś czysto świeckiego albo niezgodnego z kultem Bożym" (MS 43). Jeżeli okoliczności za tym przemawiają można przed lub po zakończeniu obrzędu liturgicznego wykonać solową muzykę wokalną lub instrumentalną, byleby odpowiadała ona duchowi muzyki kościelnej.
  3. "Należy przez śpiew nadać bardziej uroczysty charakter tym obrzędom, które liturgia w ciągu roku kościelnego specjalnie uwydatnia. A już wyjątkowo podniośle powinny być odprawiane obrzędy Wielkiego Tygodnia i Bożego Ciała" (MS 44).
  4. Szczególnie troskliwie należy pielęgnować te nabożeństwa, które tradycyjnie odprawiają się ze śpiewem, np. Gorzkie Żale, Godzinki, nabożeństwa majowe, różańcowe i inne. W nowych normach nabożeństw, np. nabożeństwa słowa Bożego duszpasterze winni przestrzegać norm ogólnych o muzyce kościelnej (zob. nn. 9 i 10).
  5. Ponieważ muzyka religijna jest w wysokim stopniu skutecznym środkiem dla ożywienia pobożności wiernych, dlatego w nabożeństwach odprawianych poza liturgią można wykorzystać te utwory muzyczne, które utraciły już wprawdzie miejsca w liturgii, ale ze względu na swoją wartość artystyczną i duszpasterską nie powinny popaść w zapomnienie. Jedną z form takich nabożeństw mogą być godziny lub koncerty muzyki religijnej.

INSTRUMENTY MUZYCZNE

  1. "W Kościele łacińskim należy mieć w wielkim poszanowaniu organy piszczałkowe jako tradycyjny instrument muzyczny, którego brzmienie dodaje ceremoniom kościelnym majestatu, a umysły wiernych podnosi do Boga i spraw niebieskich" (KL 120). Akompaniament organowy podtrzymuje śpiew, ułatwia udział w czynnościach liturgicznych i przyczynia się do głębszego zjednoczenia wiernych (MS 64). Organy powinny znajdować się we wszystkich kościołach w Polsce. Tak zwane organy elektronowe dopuszcza się do użytku jako instrument tymczasowy. Natomiast tam, gdzie ze względu na brak miejsca nie da się zbudować organów piszczałkowych, można je instalować zamiast fisharmonii.
  2. Poza organami wolno używać w liturgii innych instrumentów z wyjątkiem tych, które są zbyt hałaśliwe lub wprost przeznaczone do wykonywania współczesnej muzyki rozrywkowej. Wyłącza się z użytku liturgicznego, zgodnie z tradycją takie instrumenty, jak fortepian, akordeon, mandolina, gitara elektryczna, perkusja, wibrafon itp.
  3. Muzyka w czasie sprawowania czynności liturgicznych winna być wykonywana "na żywo", dlatego nie wolno zastępować śpiewu zgromadzonych lub gry na instrumentach muzyką odtwarzaną za pomocą aparatów, np. magnetofonu, adapteru, radia itp. Nic nie stoi na przeszkodzie, by poza liturgią odtwarzać niekiedy muzykę religijną z płyt czy taśm, aby w tego rodzaju audycjach udostępnić wiernym arcydzieła muzycznej twórczości religijnej dla wytworzenia odpowiedniego nastroju lub też celem wyrabiania w nich dobrego smaku muzycznego.

WYCHOWANIE MUZYCZNE

  1. Należy dokładać wszelkich starań, aby uzyskać możliwie wszechstronne wychowanie muzyczne duchowieństwa. Dlatego poleca się:
    1. W Seminariach Duchownych diecezjalnych i zakonnych w całej rozciągłości wprowadzić w życie program nauczania Muzyki Kościelnej w Seminariach Duchownych w Polsce, uchwalony przez Sekcję Muzyki Kościelnej na Kongresie Teologów Polskich w Lublinie - w dniach 21-23 września 1971 r. (Tekst w Ruchu Biblijnym i Liturgicznym, 1972, nr 5, s. 257 nn).
    2. Dokształcać w tej dziedzinie kapłanów już pracujących w duszpasterstwie w poseminaryjnych kursach dla duchowieństwa.
    3. Zatroszczyć się o odpowiednie nauczanie Muzyki Kościelnej w nowicjatach zakonnych męskich i żeńskich.
    4. Zatroszczyć się w szczególny sposób o to, by chorał gregoriański znalazł więcej miejsca niż dotąd w liturgii Seminariów Duchownych, domów zakonnych, podczas rekolekcji i zjazdów duchowieństwa, w kościołach katedralnych, zwłaszcza w ramach odprawianej tam liturgii w języku Łacińskim, a także w większych kościołach. Minimum repertuaru gregoriańskiego zawiera mały śpiewnik "Jubilate Deo" wydany w Rzymie 14 kwietnia 1974 r., z okazji Roku Świętego (por. nr 17).
  2. Przedmiotem specjalnej troski winno być kształcenie organistów. Na terenie diecezji powinno zająć się tą sprawą erygowano przez Ordynariusza studium organistowskie. Jego zadaniem jest nie tylko kształcenie nowych organistów, ale i dokształcanie tych, którzy już pracują w tym zawodzie.
  3. Odpowiednie przygotowanie muzyczne, tak teoretyczne jak i praktyczne, powinni otrzymać także katecheci zakonni i świeccy, by mogli w swej pracy służyć pomocą duszpasterzom.
  4. Duszpasterze niech otoczą opieką istniejące chóry kościelne, a gdzie ich brak, jeżeli tylko to możliwe, niech starają się o ich założenie. Chóry bowiem przyczyniają się do tego, że liturgia nabiera okazałości i uroczystego charakteru. Im też przypada ważna rola pielęgnowania i rozwijania wielogłosowej muzyki kościelnej.
  5. W każdym kościele powinna istnieć "schola cantorum" prowadząca i podtrzymująca śpiew wiernych. Należy także szkolić i formować kantorów-solistów, którzy w poszczególnych przypadkach mogą zastąpić scholę, a stale powinni spełniać funkcję psałterzysty wykonującego śpiewy międzylekcyjne (OWMR 66-67).
  6. Usilnie zachęca się duszpasterzy, organistów, dyrygentów chórów kościelnych, katechetów i inne osoby odpowiedzialne za stan muzyki liturgicznej w danym kościele, by systematycznie nauczali wiernych, a zwłaszcza dzieci i młodzież tradycyjnych i nowych śpiewów przydatnych w sprawowaniu liturgii.
  7. Każdy kościół powinien posiadać bibliotekę muzyczną zawierającą aktualne księgi liturgiczne, zwłaszcza te, które są przeznaczone dla śpiewu. Ponadto powinny znajdować się tam śpiewniki, nuty dla chóru wielogłosowego, scholi, organisty, a także nuty dla zespołów instrumentalnych. Fundusze potrzebne na konserwację i wzbogacenie tych zbiorów winien zapewnić rządca kościoła. On też ma czuwać nad tym, by organista w należyty sposób opiekował się biblioteką muzyczną. Sprawa ta powinna być uwzględniana w czasie wizytacji biskupiej i dziekańskiej. Nieaktualne już księgi liturgiczno-muzyczne, jak mszały, antyfonarze, graduały, kancjonały oraz inne muzykalia winny być pieczołowicie przechowywane lub przekazane do archiwum diecezjalnego.

KOMISJE MUZYKI KOŚCIELNEJ

  1. Bardzo ważną rolę w rozwoju muzyki kościelnej oraz w zagwarantowaniu wykonania podanych wyżej norm spełniają komisje Muzyki Kościelnej. Organem doradczym Episkopatu Polski jest Podkomisja do spraw Muzyki Kościelnej przy Komisji Episkopatu do spraw Liturgii. Zgodnie z regulaminem zatwierdzonym przez Konferencję Plenarną Episkopatu, Podkomisja przez swego sekretarza wyjaśnia wątpliwości z dziedziny Muzyki Kościelnej. Organem doradczym Episkopatu Polski jest Podkomisja do spraw Muzyki Kościelnej, która winna być w stałym kontakcie z Podkomisją Episkopatu do spraw Muzyki Kościelnej. Z terenem diecezji utrzymuje łączność przez dekanalnych albo rejonowych referentów muzycznych. Wszelkie sprawy z dziedziny muzycznej załatwia na bieżąco mianowany przez Ordynariusza Referent Kurii Biskupiej, działając zgodnie z regulaminem danej Kurii.
  2. Inne Komisje Diecezjalne, jak Liturgiczna, Duszpasterska, Katechetyczna, we wszystkich sprawach związanych bezpośrednio z muzyką powinny działać w ścisłym porozumieniu z Diecezjalną Komisją Muzyczną. W szczególności dotyczy to zatwierdzania i wydawania nowych pieśni lub śpiewników, wprowadzania nowych kompozycji do liturgii itp.
Konferencja Plenarna Episkopatu Polski podczas obrad w Warszawie dnia 8 lutego 1979 r. Instrukcję niniejszą zatwierdziła jako obowiązującą we wszystkich diecezjach w Polsce.

Wojenko wojenko 

Wojenko, wojenko, cóżeś ty za pani
Że za tobą idą, że za tobą idą 
Chłopcy malowani? 

Chłopcy malowani, sami wybierani, 
Wojenko, wojenko, wojenko, wojenko,
Cóżeś ty za pani? 

Na wojence ładnie, kto Boga uprosi, 
Żołnierze strzelają, żołnierze strzelają, 
Pan Bóg kule nosi. 

Maszeruje wiara, pot się krwawy leje, 
Raz dwa stąpaj bracie, raz dwa stąpaj bracie, 
Bo tak Polska grzeje. 

Wojenko, wojenko, co za moc jest w tobie? 
Kogo ty pokochasz, kogo ty pokochasz 
W zimnym leży grobie. 

Ten już w grobie leży z dala od rodziny
A za nim pozostał, a za nim pozostał 
Cichy płacz dziewczyny.

Legiony (Marsz Pierwszej Brygady)

Legiony to żołnierska nuta
Legiony to straceńców los! 
Legiony to żołnierska buta 
Legiony to ofiarny stos. 

My pierwsza brygada strzelecka gromada 
Na stos rzuciliśmy nasz życia los 
Na stos na stos! 

O ileż mąk ileż cierpienia 
O ileż krwi wylanych łez 
Pomimo to nie ma zwątpienia 
Dodawał sił wędrówki kres 

My pierwsza brygada strzelecka gromada 
Na stos rzuciliśmy nasz życia los 
Na stos na stos! 

Mówili żeśmy stumanieni 
Nie wierząc w to że chcieć to móc! 
Lecz trwaliśmy osamotnieni 
A z nami był nasz  wódz! 

My pierwsza brygada strzelecka gromada 
Na stos rzuciliśmy nasz życia los 
Na stos na stos! 

Rota  

1. Nie rzucim  skąd nasz ród,   g D g
Nie damy pogrześć mowy,         g B F
Polski my naród, polski lud,    B g D g
Królewski szczep piastowy.      c g D7

Nie damy by nas zniemczył wróg! g D g

Ref.: Tak nam dopomóż Bóg!      c G c
Tak nam dopomóż Bóg!            D g D g

2. Do krwi ostatniej kropli z żył 
Bronić będziemy ducha, 
Aż się rozpadnie w proch i w pył 
Krzyżacka zawierucha. 
Twierdzą nam będzie każdy próg.

 Ref.: Tak nam dopomóż Bóg! 
Tak nam dopomóż Bóg!

 

Ułani, ułani

Ułani ułani
Malowane dzieci,
Niejedna panienka
Za wami poleci.
 
Ułani ułani
Malowane dzieci,
Niejedna panienka
Za wami poleci.
 
Ułani ułani
Malowane dzieci,
Niejedna panienka
Za wami poleci.
 
Niejedna panienka
I niejedna wdowa
Za wami ułani
Polecieć gotowa
 
Ułani ułani
Malowane dzieci,
Niejedna panienka
Za wami poleci.
 
Ułani ułani
Malowane dzieci,
Niejedna panienka
Za wami poleci.
 
Nie ma takiej wioski
Nie ma takiej chatki
Żeby by nie kochały
Ułanów mężatki.
 
Ułani ułani
Malowane dzieci,
Niejedna panienka
Za wami poleci.
 
Ułani ułani
Malowane dzieci,
Niejedna panienka
Za wami poleci.
 

Ojczyzno ma

     d          A7
Ref. Ojczyzno ma
g C F
tyle razy we krwi skąpana
d D7 g
Ach jak wielka dziś Twoja rana
d A7 d
Jakże długo cierpienie twe trwa

d D7
1. Tyle razy pragnęłaś wolności
A7 d
Tyle razy tłumił ją kat
d D7 g
Ale zawsze czynił to obcy
d A7 d
A dziś brata zabija brat

Ref.

2. Biały orzeł znów skrępowany
Krwawy łańcuch zwisa u szpon
Lecz już wkrótce zostanie zerwany
Bo wolności uderzył dzwon

Ref.

3. O Królowo Polskiej Korony
Wolność, pokój i miłość racz dać
By ten naród boleśnie dręczony
Odtąd wiernie przy Tobie trwa

 

Białe róże

1 Rozkwitały pąki białych róz

Wróc Jasieńku z tej wojenki wróc

Wróc ucałuj jak za dawnych lat

Dam ci za to róży najpiekniejszy kwiat

2 Kładłam ci ja idacemu w bój

Biała różę na karabin twój

Nimeś oddszedł mój Jasieńku stąd

Nimeś próg przestąpił,kwiat na ziemi zwiądł

 

3Już przekwitły pąki białych róż

Przeszło lato,jesień,zima juz

Cóż ci teraz dam Jasieńku hej

Gdy z wojenki wrócisz do dziewczyny swej

 

4 Ponad stepem nieprzejrzana mgła

Wiatr w burzanach cichuteńko łka

Przyszła zima  opadł róży kwiat

Poszedł w świat Jasieńko,zginął po nim ślad

 

5 Jasieńkowi nic nie trzeba już

Bo mu kwitną pąki białych róż

Tam pod jarem gdzie w wojennce padł

Wyrósł na mogile białej róży kwiat

KWIATY 

1.Śpiewa ci obcy , c f 
  Zachwyca wielki świat, G c
  A serce tęskni. Es f G
  Bo gdzieś daleko stąd, c f
  Został rodzinny dom, G c
  Tam jest najpiękniej. Es f G
  Tam właśnie teraz, rozkwitły kwiaty: C f B Es
  Stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki. f G c
  Pod polskim niebem, w szczerym polu wyrosły,
  Ojczyste kwiaty, w ich zapachu, 
   jest Polska.

2.Żeby tak jeszcze raz, ujrzeć ojczysty las,
  Pola i łąki.
  I do matczynych rąk, przynieść z zielonych łąk
  Rozkwitłe pąki.
  Bo najpiękniejsze są polskie kwiaty,
  Stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki.

3.Śpiewa ci obcy wiatr, tułaczy los cię gna,
  Hen gdzieś po świecie.
  Zabierz ze sobą w świat, 
  Zabierz z rodzinnych stron,
  Mały bukiecik.
  Weź z tą piosenką, bukiecik kwiatów,
  Stokrotek, fiołków, kaczeńcy i maków. 

MARSZ POLONIA 
ROZPROSZENI PO WSZEM ŚWIECIE, 
GNANI W OBCE WOJNY. 
ZGROMADZILIŚMY SIĘ PRZECIE, 
W JEDNO KÓŁKO ZBROJNE. 
Ref.
MARSZ,MARSZ POLONIA, 
NASZ DZIELNY NARODZIE. 
ODPOCZNIEMY PO SWEJ PRACY, 
W OJCZYSTEJ ZAGRODZIE. 

Z WIOSNĄ ZABRZMI TRĄBKA NASZA, 
POCWAŁUJĄ KONIE. 
SŁAWĄ POLSKIEGO PSAŁTERZA, 
ZABRZMIĄ NASZE BRONIE. 
Ref
MARSZ,MARSZ POLONIA ... 

PRZEJDZIEM LITWĘ,PRZEJDZIEM WOŁYŃ, 
POPASIEM W KIJOWIE. 
ZIMĄ PRZY WĘGIERSKIM WINIE, 
STANIEMY W KRAKOWIE. 
Ref
MARSZ,MARSZ POLONIA ... 

OD KRAKOWA BITĄ DROGĄ , 
DO WARSZAWY WRÓCIM. 
CO ZASTANIEM RESZTKĘ WROGA, 
NA ŁEB W WISŁĘ WRZUCIM. 

Ref
MARSZ.MARSZ POLONIA... 

O mój rozmarynie

O, mój rozmarynie, rozwijaj się,
o, mój rozmarynie, rozwijaj się,
pójdę do dziewczyny,
pójdę do jedynej, zapytam się,
pójdę do dziewczyny,
pójdę do jedynej, zapytam się.
 
A jak mi odpowie
- nie kocham cię,
a jak mi odpowie
- nie kocham cię,
ułani werbują,
strzelcy maszerują, zaciągnę się,
ułani werbują,
strzelcy maszerują, zaciągnę się.
 
Dadzą mi buciki
z ostrogami,
dadzą mi buciki
z ostrogami,
i siwy kabacik,
i siwy kabacik, z wyłogami,
i siwy kabacik,
i siwy kabacik, z wyłogami.
 
Dadzą mi konika cisawego,
dadzą mi konika cisawego,
i ostrą szabelkę,
i ostrą szabelkę, do boku mego,
i ostrą szabelkę,
i ostrą szabelkę, do boku mego.
 
Dadzą mi manierkę
z gorzałczyną,
dadzą mi manierkę
z gorzałczyną,
a żebym nie tęsknił,
a żebym nie tęsknił za dziewczyną,
a żebym nie tęsknił,
a żebym nie tęsknił za dziewczyną.
 
Pójdziemy z okopów
na bagnety,
pójdziemy z okopów
na bagnety,
bagnet mnie ukłuje,
śmierć mnie pocałuje, ale nie ty,
bagnet mnie ukłuje,
śmierć mnie pocałuje, ale nie ty.
 
Za tę naszą ziemię
skąpaną we krwi,
za tę naszą ziemię
skąpaną we krwi,
za naszą niewolę,
za nasze kajdany, za wylane łzy,
za naszą niewolę,
za nasze kajdany, za wylane łzy.

Piechota

1. Nie noszą lampasów lecz szary ich strój!

Nie noszą ni srebra, ni złota,

Lecz w szarym szeregu podąża na bój

Piechota, ta szara piechota,

    Maszerują strzelcy maszerują

    Karabiny błyszczą, szary strój,

    A przed nimi drzewce salutują,

    Bo za naszą Polskę idą w bój!

2. I idą, a w słońcu kołysze się stal,

Dziewczęta zerkają zza płota,

A oczy ich dumne utkwione są w dal,

Piechota, ta szara piechota.

    Maszerują strzelcy maszerują...

 

3. Nie grają im surmy, nie huczy im róg,

A śmierć im pod stopy się miota,

Lecz w pierwszym szeregu podąża na bój

Piechota, ta szara piechota.

    Maszerują strzelcy maszerują...

Warszawianka

Oto dziś dzień krwi i chwały
Oby dniem wskrzeszenia był
W tęczę Franków Orzeł Biały
Patrząc lot swój w niebo wzbił
A nadzieją podniecany
Woła na nas z górnych stron :
Powstań Polsko, skrusz kajdany
Dziś Twój tryumf, albo zgon!
 
Hej, kto Polak na bagnety!
Żyj swobodo, Polsko Żyj!
Takim hasłem cnej podniety
Trąbo nasza wrogom grzmij
Trąbo nasza wrogom grzmij.
 
Grzmijcie bębny, ryczcie działa
Dalej dzieci w gęsty szyk
Wiedzie hufce wolność, chwała,
Tryumf błyska w ostrzu pik!
Leć nasz Orle w górnym pędzie,
Sławie, Polsce, światu służ!
Kto przeżyje wolnym będzie,
Kto umiera wolny już.
 
Hej, kto Polak na bagnety!
Żyj swobodo, Polsko Żyj!
Takim hasłem cnej podniety
Trąbo nasza wrogom grzmij
Trąbo nasza wrogom grzmij.
 
O, Francuzi! Czyż bez ceny
Rany nasze dla was są?
Z pod Marengo, Wagram, Jeny
Drezna, Lipska, Waterloo.
Świat was zdradzał, my dotrwali,
Śmierć czy tryumf, my gdzie wy!
Bracia! my wam krew dawali,
Dziś wy dla nas nic prócz łzy?
 
Hej, kto Polak na bagnety!
Żyj swobodo, Polsko Żyj!
Takim hasłem cnej podniety
Trąbo nasza wrogom grzmij
Trąbo nasza wrogom grzmij.

Żeby Polska była Polską

Z głębi dziejów, z krain mrocznych, 
Puszcz odwiecznych, pól i stepów, 
Nasz rodowód, nasz początek
Hen od Piasta, Kraka, Lecha. 
Długi łańcuch ludzkich istnień 
Połączonych myślą prostą. 

Żeby Polska, żeby Polska! 
Żeby Polska była Polską! 

Wtedy, kiedy los nieznany 
Rozsypywał nas po kątach, 
Kiedy obce wiatry grały, 
Obce orły na proporcach- 
Przy ogniskach wybuchała 
Niezmożona nuta swojska. 
Żeby Polska, żeby Polska....

Zrzucał uczeń portret cara, 
Ksiądz Ściegienny wznosił modły, 
Opatrywał wóz Drzymała, 
Dumne wiersze pisał Norwid. 
I kto szablę mógł utrzymać
Ten formował legion, wojsko. 
Żeby Polska, żeby Polska..... 

Matki, żony w mrocznych izbach 
Wyszywały na sztandarach 
Hasło: "Honor i Ojczyzna" 
I ruszała w pole wiara
I ruszała wiara w pole 
Od Chicago do Tobolska. 
Żeby Polska, żeby Polska.... 

Mury

On natchniony i młody był, ich nie policzyłby nikt
On im dodawał pieśnią sil, śpiewał, że blisko już świt
Świec tysiące palili mu, znad głów unosił się dym
Śpiewał, że czas, by runął mur, oni śpiewali wraz z nim

Wyrwij murom zęby krat
Zerwij kajdany, połam bat
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Wkrótce na pamięć znali pieśń i sama melodia bez słów
Niosła ze sobą starą treść, dreszcze na wskroś serc i dusz
Śpiewali wiec, klaskali w rytm, jak wystrzał poklask ich brzmiał
I ciążył łańcuch, zwlekał świt, on wciąż śpiewał i grał

Wyrwij murom zęby krat
Zerwij kajdany, połam bat
A mury runą, runą, runą
I pogrzebią stary świat!

Aż zobaczyli ilu ich, poczuli siłę i czas
I z pieśnią, że już blisko świt, szli ulicami miast
Zwalali pomniki i rwali bruk - Ten z nami! Ten przeciw nam!
Kto sam, ten nasz najgorszy wróg! A śpiewak także był sam

Patrzył na równy tłumów marsz
Milczał wsłuchany w kroków huk
A mury rosły, rosły, rosły
Łańcuch kołysał się u nóg...

Patrzy na równy tłumów marsz
Milczy wsłuchany w kroków huk
A mury rosną, rosną, rosną
Łańcuch kołysze się u nóg...

Niepodległość – trudne słowo

Niepodległość – trudne słowo.
Może ono znaczy coś ważnego w naszym życiu?
Kto mi wytłumaczy?
Tak to słowo – bardzo ważne.
Jeśli słuchać umiesz
To na pewno już niedługo łatwo je zrozumiesz.

Ref.: Uwięziony ptak nie śpiewa.
A czy wiesz dlaczego?
Bo nie spotkasz nigdy w klatce,
Ptaka szczęśliwego. (bis)

Czasem ktoś Ci nie pozwoli cieszyć się swobodą
i zamieszka bez pytania w twoim kraju z tobą.
Potem bardzo się panoszy, rządzi i wymaga.
Wreszcie mówi, że tak lepiej, że tobie pomaga.

Ref.: Uwięziony ptak nie śpiewa.
A czy wiesz dlaczego?
Bo nie spotkasz nigdy w klatce,
Ptaka szczęśliwego

Tak poznałam, zrozumiałam słowa najważniejsze.
Niepodległość znaczy wolność, słowa najpiękniejsze
Niepodległość znaczy wolność, słowa najpiękniejsze.

Znalezione obrazy dla zapytania 11 listopada

 



 

 

 


Teksty piosenek do pobrania:

 

Pieśni

 

Więcej artykułów…

  1. Muzyka w kościele